Ziekenhuisbelevenissen.
Op donderdag 19 januari moest ik in het ziekenhuis worden opgenomen voor een antibiotica kuur, omdat de tot nu toe toegediende antibiotica niet in staat was geweest een agressieve bacterie in mijn lijf te doden. Ik moest me om 11 uur in het ziekenhuis melden. Kennelijk is het daar de gewoonte pas om drie uur te starten met de kuur. Er is nog even overleg geweest of ze meteen met het toedienen van antibiotica zouden starten, of dat ze zich aan hun gebruikelijke tijden zouden vasthouden. (Waarom moest ik dan al om elf uur in het ziekenhuis zijn??) Het laatste was dus het geval. De toediening van de medicijnen zou plaatsvinden om 15.00 uur, 22.00 uur en 8.00 uur.
De anti-biotica zou via een infuus druppel gewijs worden toegediend. Dat maakt je wel immobiel, want je zit aan een snoer en een paal vast.
De volgende dag werd ik even losgekoppeld om te kunnen douchen. De rest van de dag zat ik weer aan snoer en paal vast.
Op zaterdag besloten ze me de antibiotica niet meer via een druppel infuus te geven, maar via een injectie. Dat had twee voordelen: het ging sneller en ik was mobieler.
Op zondag vond men dat het toedienen van de medicijnen via een injectie niet goed voor mijn aderen was. Dus werd ik werd ik weer aan het druppel infuus gekoppeld. Met dit verschil dat als ik alle antibiotica binnen had, ik losgekoppeld kon worden. Dat vereiste echter iedere keer een nieuwe steriele aansluiting.
Op maandag vond men dat ik eigenlijk na het infuus van 15.00 best een aantal uren naar huis kon gaan. Dat vond ik natuurlijk een prima idee. Om het toedienen van de medicijnen niet al te lang te laten duren, kreeg ik om 15.00 uur een injectie in plaats van een druppelinfuus. Des te eerder kon ik weg.
Op dinsdag veranderde de situatie weer. De verpleegster die om 15.00 de medicijnen moest toedienen was het er niet mee eens dat ik de antibiotica via een inspuiting kreeg en sloot me daarom weer aan aan het druppel infuus. Dat betekende dat ik een uur langer in het ziekenhuis moest doorbrengen. Zij vond dat het voor de aderen veel beter was de medicijnen via een druppel infuus toe te dienen.
De dagen daarop vroegen de zusters steeds hoe ik mijn medicijnen wilde toegediend krijgen. Om niet steeds met tegengestelde opvattingen van de verpleegsters te worden geconfronteerd heb ik toen zelf maar besloten dat ik mijn medicijnen via een druppel infuus wilde toegediend krijgen.
En dat is zo gebleven tot ik op donderdag 26 januari uit het ziekenhuis werd ontslagen.
De eerste dagen thuis ging het goed, maar op maandag 30 januari kreeg ik weer problemen met plassen en was de urine weer troebel.
Bij controle in het ziekenhuis bleek het inderdaad niet goed te zijn. Mijn urine werd opnieuw op kweek gezet. Uitslag: negatief. De bacterie is niet weg.
Gelezen
In zijn column van zaterdag 21 januari schreef Ronald Giphart, dat zijn zoon en dochter lijden aan de ziekte Gilles de la Puberette.
Weer thuis
Afgelopen donderdagmiddag weer thuis gekomen uit het ziekenhuis.
Het is lekker om weer in je eigen omgeving te zijn.
Ik voel me nog wel erg vermoeid, maar dat zal wel door al de anti-biotica komen, die ik de afgelopen maanden heb gehad.
Van nu af aan zullen er dus weer met enige regelmaat nieuwe Krabbels verschijnen.
Ziekenhuis en thuis
Na twee dagen ziekenhuis, waar mij drie maal daags een antibiotica-infuus werd toegediend, krijg ik nu om drie uur ’s middags een antibiotica-shot en mag ik daarna tot tien uur ’s avonds naar huis.
Eerst was het plan om het antibiotica-shot van drie uur door de Thuiszorg te laten verzorgen, maar die waren daar voor een paar dagen niet toe bereid.
Het is natuurlijk een heuglijk feit dat je na drie uur naar huis mag. Lekker een paar uur in je eigen omgeving.
Als alles goed gaat, word ik a.s. donderdag 26 januari uit het ziekenhuis ontslagen.
Ziekenhuis
Er zullen een dag of tien geen krabbels, of nieuwe foto's op de site verschijnen, omdat ik morgen voor in ieder geval een week het ziekenhuis in ga.
Nu al voorjaar?
Het voorjaar lijkt al begonnen.
In onze tuin bloeien behalve de krokussen, sneeuwklokjes, narcissen nu ook de doronicum, campanula, mahanoniestruik, kerstroos en winterjasmijn.
Ook de herfstchrysant is opnieuw gaan bloeien.
Ik kan me niet herinneren dat er al zo vroeg in het jaar zoveel planten / struiken stonden te bloeien.
Santiago de Compostella (Camino)
Vandaag een lezing bijgewoond van de ANBO afdeling Gouda en de Bibliotheek Bloemendaal te Gouda over de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella.
Dat was voor ons heel interessant omdat onze dochter een paar jaar geleden het deel van de tocht vanaf Zuid-Frankrijk naar Santiago heeft gelopen.
De lezing en powerpointpresentatie werd verzorgd door Jan van Elp, die een kleine twee jaar geleden deze pelgrimstocht vanaf Gouda heeft gemaakt.
Hij vertrok op 21 maart voor een tocht van 2500 kilometer, die in 91 dagen werd volbracht.
Bij het voorbereiden komen direct een aantal vragen op: wat moet er in de rugzak, welke route loop ik en waar kan ik overnachten. Onderweg ben je over het algemeen vrij eenzaam en ’s avonds overnacht je vaak in overvolle herbergen temidden van schoenen en rugzakken.
Jan ontdekte dat hij aanvankelijk te veel bagage in zijn rugzak had. Herhaaldelijk stuurde hij wat naar huis, tot hij tenslotte 15 kilo overhield.
Het was een bijzonder boeiend verhaal.
Bedekt bezoek
Koningin Beatrix, prins Willem-Alexander en prinses Maxima bezochten afgelopen zondag de Sjeik Zayed bin Sultan Al Nahayan Moskee in Abu Dhabi. Het was het begin van een staatsbezoek aan de Verenigde Arabische Emiraten.
De koningin en Maxima droegen lange gewaden en hoofddoeken.
De PVV heeft weer onmiddellijk kamervragen gesteld over die kleding. Wilders vindt dat de koningin de onderdrukking van islamitische vrouwen op deze wijze legitimeert. Volgens hem had deze trieste wanvertoning moeten worden voorkomen.
Het lijkt er op dat Wilders en de PVV niet weten wat fatsoensnormen inhouden.
Als je een kerk, synagoge, kathedraal of moskee bezoekt, dan pas je je aan aan de gewoonten en conventies aldaar.
Harisiddhi
Foto's van het huis en de omgeving van het huis van onze zoon en schoondochter in Harisiddhi in Nepal.
Vuurwerk
De Oudejaarsavond en –nacht verliep betrekkelijk rustig. De politie verrichtte 1.350 arrestaties, 150 meer dan vorig jaar. Ondanks de campagnes en aankondigingen van strengere straffen nam het geweld tegen hulpverleners toe. Meer dan 130 relschoppers moeten zich voor de rechter verantwoorden. Bij het oogziekenhuis in Rotterdam meldden zich 28 vuurwerkslachtoffers. In zowel Den Haag als Utrecht gingen circa 50 auto’s in de brand.
Hilversum ontsnapte aan een ramp. Door zwaar illegaal vuurwerk werd de gevel van theater “Gooiland” weggeblazen. Vlak daarbij stond een vrachtwagen met 1000 kilo illegaal zwaar vuurwerk.
En dan is Van Artsen, de burgemeester van Den Haag tevreden over de relatieve rustige Nieuwjaarsviering. Deze man moet onmiddellijk ontslag krijgen. Elke auto die in vlammen opgaat en elke hulpverlener, die wordt aangevallen, of wordt bedreigd is er één teveel.
Raddraaiers moeten veel zwaarder worden gestraft.
De burgemeesters van Nijmegen, Rotterdam en Hilversum willen onderzoeken of zij kunnen komen tot een verbod voor het afsteken van vuurwerk door particulieren. De burgemeester van Zoetermeer wil ook voetgangers kunnen controleren op het gebruik van teveel alcohol en deze personen vervolgens een straatverbod opleggen.
Niet tevreden achterover leunen, maar er keihard tegen aan gaan. Wat tijdens de Oudejaarsviering gebeurd is, is onacceptabel.
Gelukkig Nieuwjaar
